Ο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ

του Γιάννη Μυλωνά

Σαν σήμερα, πριν από 105 χρόνια, ο ένδοξος Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσεν
μετά από τεσσεράμισι αιώνες σκλαβιάς, την Νάουσα, την πιο ένδοξη και
μαρτυρική πόλη της Μακεδονίας. Ήτο ένας αγώνας υπέρ βωμών και εστιών πού
ξεκίνησε με την επανάσταση του 1821 και ολοκληρώθηκε με τους νικηφόρους
πολέμους το 1912-13.
Πράγματι ήταν αρχές του 1822 όταν 5.000 πολεμιστές συγκεντρώθηκαν στην
Νάουσα για να αμυνθούν κατά των Τουρκικών δυνάμεων και την Κυριακή της
Ορθοδοξίας, στις 19 Φεβρουαρίου του 1822, στην εκκλησία του Αγίου
Δημητρίου, ύψωσαν το λάβαρο της επαναστάσεως, όπως είχε γίνει ένα χρόνο
πριν στην Αγία Λαύρα. Επί 27 ημέρες οι ηρωικοί Ναουσαίοι αγωνιστές
αντιστέκονταν, πολεμώντας με σπαθιά και λιανοντούφεκα με τα οποία
επιτίθονταν σφαλώντας με απόγνωση τα βλέφαρα. Αλλά στις 18 Απριλίου και
μετά από σφοδρές μάχες στις παρυφές της πόλης, οι μαχητές της Νάουσας
υποχώρησαν, η άμυνα έσπασε, οι Τούρκοι μπήκαν μέσα και η πόλης εάλω. Και
θερίσανε πλήθος τα θηρία και έσφαξαν χιλιάδες κορμιά αγωνιστών και μυριάδες
πουλήθηκαν σαν δούλοι από τ’ ασκέρια των αλλόθρησκων πού ακολουθούσαν τους
Τούρκους για πλιάτσικο. Ταραχή έπεσε στον Άδη από τις ψυχές των παλικαριών
πού σκοτώθηκαν για την ελευθερία και την γλώσσα την Ελληνική, για τις
αμμουδιές του Ομήρου και του Ηράκλειτου, για τα ιερά και τα όσια της
πατρίδος. Ναουσαίες γυναίκες κρατώντας στην αγκαλιά τα παιδιά τους ρίχτηκαν
στα παγωμένα νερά της Αράπιτσας για να αποφύγουν την σκλαβιά και την
ατίμωση ενός βάρβαρου εχθρού που σφετερίστηκε για αιώνες την ελευθερία της
Ελλάδος.
40 περίπου χρόνια αργότερα ήτοι το 1863, ένας άλλος ύπουλος κίνδυνος
εμφανίστηκεν στην Μακεδονία. Ήταν οι Βούλγαροι κομιτατζήδες που είχαν σαν
κύριο στόχο την προσάρτηση της Μακεδονίας. Επί δεκαετίες προσπαθούσαν με
βία, προπαγάνδα και ψέματα να αλλοιώσουν τον γηγενή πληθυσμό και να τον
μετατρέψουν σε Βουλγαρικό.
Τότε ένας νεαρός αξιωματικός, αφήνει τις ανέσεις των Αθηνών,
ανεβαίνει στην Μακεδονία και οργανώνει το πρώτο αντάρτικο. Ήταν 13
Οκτωβρίου του 1904, και ο αξιωματικός ήταν ο ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς ο
οποίος έγινε αρχηγός των Ελλήνων ανταρτών. Αλωνίζει όλη την Δυτική
Μακεδονία και μετά από εξαντλητική περιοδεία στα Ελληνικά χωριά και πολλές
καταδιώξεις με τους Βούλγαρους Κομιτατζήδες, ο Παύλος Μελάς τραυματισμένος
φτάνει με τους άνδρες του σε ένα Ελληνικό χωριό, στην Σιάτιστα.
Αλλά πριν προλάβει να ολοκληρώσει τα σχέδια του πέφτει νεκρός. Ο θάνατος
του από τους Τούρκους συγκλόνισε το πανελλήνιο και ξεκούνησε από τα σαλόνια
τους ράθυμους Αθηναίους που κινητοποιήθηκαν και ξεκίνησαν τον μεγάλο αγώνα
για την λύτρωση της Μακεδονίας. Μαζί με τον Παύλο Μελά αγωνίστηκαν ο Ίων
Δραγούμης, ο Γερμανός Καραβαγγέλης και χιλιάδες παλικάρια του Ελληνικού
λαού.
Ήταν αρχές Οκτωβρίου του 1912, όταν επτά Ελληνικές μεραρχίες με
100.000 στρατό και επικεφαλής τον διάδοχο Κωνσταντίνο, σαρώνουν τις παρυφές
της Μακεδονίας. Την 5η Οκτωβρίου καταλαμβάνονται τα Τουρκικά συνοριακά
φυλάκια και την 6η τα υψώματα της Ελασσόνας. Μετά από διήμερη μάχη και
πολλές απώλειες, ο Ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Σαραντάπορο και
προελαύνει παίρνοντας την Κατερίνη, τα Γρεβενά την Σιάτιστα και την Κοζάνη.
Στις 16 Οκτωβρίου φτάνει στα υψώματα της Καστανιάς και στις 2 το απόγευμα
μπαίνει στην Βέροια.
Σαν έμαθαν τα νέα οι Ναουσαίοι, αναστατώθηκαν. Για αιώνες πάλευαν με την
ιστορία και με το όνειρο της ελευθερίας. Εκείνη την νύχτα οι Ναουσαίες
έραψαν χιλιάδες σημαίες, ώστε την άλλη μέρα να στεφανώσουν και να ράνουν με
άνθη τους νικητές πού θα ζούσαν στο πάνθεον των αθανάτων. Το πρωί χτύπησαν
οι καμπάνες και όλος ο κόσμος έτρεξε στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως όπου
έγινε δοξολογία. Προς το μεσημέρι μπήκαν στην πόλη οι πρώτοι Έλληνες
στρατιώτες, με επικεφαλής τον αξιωματικό Βασίλη Λελούδα. Ήταν σαν το πρώτο
χελιδόνι πού έφερνε την άνοιξη μεσ’ το φθινόπωρο, με τα στολισμένα σπίτια
πού φαίνονταν να χαμογελάνε.
Ολάκερη η φάλαγγα ήταν συνεπαρμένη από τον θρίαμβο της νίκης, οι σαλπιγκτές
ανακάλυψαν το πιο γλυκό εμβατήριο. Από τα μπαλκόνια οι Ναουσαίες κόρες,
δακρυσμένες, έριχναν λουλούδια, ρύζι και κουφέτα στους νικητές, σαν να ήταν
γαμπροί. Οι άνδρες μαζεμένοι στα σταυροδρόμια, έσκιζαν τα φέσια τους και
ζητωκραύγαζαν, φιλούσαν τα άλογα, τους στρατιώτες, τις μπότες τους.
Ελάχιστες μέρες αργότερα οι Ναουσαίοι με τα άλογα και τα κάρα, μετέφεραν
εκατοντάδες βαρέλια στον Αξιό ποταμό, κάρφωσαν επάνω μαδέρια και σανίδια
και πέρασε ο Ελληνικός στρατός για να καταλάβει την Θεσσαλονίκη πού
κινδύνευε από τους Βουλγάρους, οι οποίοι στρατοπέδευσαν λίγο έξω από την
πόλη.

Τις τελευταίες δεκαετίες γίναμε μάρτυρες μιας απροκάλυπτης επιθετικής
πολιτικής και ψευδών ισχυρισμών από το ψευδοκράτος των Σκοπίων, με κύριο
στόχο να πλαστογραφήσουν την ιστορία. Όμως η ίδια η ιστορία, ο πολιτισμός
μας και η αλήθεια, είναι τα πιο ισχυρά μας όπλα, ενάντια σε όποιον
επιβουλεύεται τις αξίες, τα ιερά και τα όσια της Μακεδονίας.
Η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων επιβεβαιώνεται από την Παλαιά και
Καινή Διαθήκη, από κείμενα αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων, από τις
χιλιάδες Ελληνικές επιγραφές της Μακεδονίας, από τα αρχαία Ελληνικά θέατρα,
ακόμα και από το Ταλμούδ, το ιερό βιβλίο των Εβραίων, όπου επτά φορές
αναφέρεται. «Αλέξανδρος ο Μακεδών, ο Βασιλεύς των Ελλήνων». Επιβεβαιώνεται
από την συμμετοχή των Μακεδόνων στους Ολυμπιακούς αγώνες και στις
Αμφικτιονίες, στην αρχαία Ολυμπία και στους Δελφούς αντίστοιχα, όπου
λάμβαναν μέρος μόνον Έλληνες.
Ο βασιλιάς Αλέξανδρος ο Α΄, προπάππος του Μεγάλου Αλεξάνδρου αγωνίστηκε το
460, στην 80η Ολυμπιάδα, ο βασιλιάς Αρχέλαος Περδίκας, αγωνίστηκε στην
Ολυμπιάδα του 408 π.Χ., ο Φίλιππος, ο πατέρας του Μ. Αλεξάνδρου πήρε μέρος
σε τρεις διαδοχικές Ολυμπιάδες και αναδείχθηκε και τις τρεις φορές
Ολυμπιονίκης στις ιπποδρομίες.
Στην Μακεδονία ανακαλύφθηκαν μέχρι στιγμής τέσσερα αρχαία Ελληνικά θέατρα.
Του Δίον, της Βεργίνας, της Μίεζας και των Φιλίππων. Σε όλα αυτά τα θέατρα
παίζονταν Ελληνικές τραγωδίες, μάλιστα στο θέατρο του Δίον πρωτοπαίχτηκαν
οι τραγωδίες «Βάκχες», «Αρχέλαος» και «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη, ο
οποίος τις έγραψε στην αυλή του βασιλιά Αρχέλαου και ο οποίος πέθανε και
ετάφη στην Μακεδονία. Φυσικά οι τραγωδίες γράφτηκαν στην Ελληνική γλώσσα,
διότι απευθύνονταν σε Έλληνες θεατές, στους Μακεδόνες, την ίδια στιγμή πού
οι άλλοι ζούσαν ακόμα στα δένδρα.
Το Δίον, ο ιερός τόπος των Μακεδόνων, είναι ένας από τους μεγαλύτερους και
λαμπρότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδος με 1.500 στρέμματα, με
πολυτελείς αίθουσες, τεράστια λουτρά, περίτεχνα αγάλματα, πού απεικονίζουν
τον Απόλλωνα να κρατά ελάφι, κιονοστοιχίες και ψηφιδωτά δάπεδα. Ο βασιλιάς
Αρχέλαος ο Α καθιέρωσε στο Δίον λαμπρούς αγώνες ανά δύο έτη, πού διαρκούσαν
9 μέρες, όσες και οι εννέα μούσες, ενώ κατά την διάρκεια των αγώνων,
διδάσκονταν τραγωδίες των αρχαίων Ελλήνων ποιητών. Στην αυλή του στην
Πέλλα, έζησαν ο τραγικός ποιητής Αγάθων, ο μέγας τραγωδός Ευριπίδης, ο από
σκηνής φιλόσοφος, ο οποίος ετάφη εδώ εις την Μακεδονικήν γην καθώς και
χιλιάδες άλλοι.
Οι Μακεδόνες είχαν τους ίδιους θεούς με όλους τους Έλληνες οι οποίοι
κατοικούσαν στον Όλυμπο, πού ανήκει στην Μακεδονία. Οι 5.000 Ελληνικές
επιγραφές της Μακεδονίας και τα 11.000 ονόματα και τοπωνύμια των Μακεδόνων
καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, ότι η γλώσσα των Μακεδόνων δεν
είναι η Ελληνική γλώσσα. Οι ατομικοί φιλόσοφοι Δημόκριτος και Λεύκιππος, οι
οποίοι θεμελίωσαν την ατομική θεωρία της ύλης πού ισχύει μέχρι σήμερα,
γεννήθηκαν εδώ, εις την Μακεδονία.
Η Ελληνικότης των αρχαίων Μακεδόνων φαίνεται από την προϊστορία και τους
ελληνικούς μύθους. Ο Μακεδών ήταν γιος της Πανδώρας και εγγονός του
Δευκαλίωνος. Αυτός είναι ο λόγος πού ο Ηρόδοτος αναφέρεται στην συγγένεια
μεταξύ των Πελασγών, Δωριέων και Μακεδόνων, ενώ ο Αισχύλος τους υμνεί στις
«Ικέτιδες, στ. 250-259» Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, οι Μακεδόνες βασιλείς
ήταν απόγονοι του Ηρακλέους, ενώ όλοι μηδενός εξαιρουμένου, είχαν Ελληνικά
ονόματα, απόδειξη ότι ήσαν Έλληνες.
Είναι προφανές ότι η ιστορία της Μακεδονίας δε σφράγισε μόνο την Ελληνική,
αλλά και την ιστορία της ανθρωπότητος, διότι αν δεν υπήρχε το ισχυρό κράτος
των Μακεδόνων, οι οποίοι συνέτριψαν τους Πέρσες, ο Ελληνισμός θα
αντιμετώπιζε αφανισμό, ιδίως μετά το τέλος του Πελοποννησιακού πολέμου.
Η Μακεδονία είναι «Μητέρα και τροφός της ιστορίας» καθώς η κληρονομιά των
Μακεδόνων και ειδικά το έργο του Μεγάλου Αλεξάνδρου δημιούργησαν στην
Ανατολή, τον Νέο Ελληνικό Πολιτισμό και καθιέρωσαν την Ελληνιστική εποχή, η
οποία θεωρήθηκε ως η μεγαλύτερη προσφορά πού έκανε έθνος στη γη. Ακόμα και
ο Καρλ Μαρξ, ο οποίος ήταν δεινός ιστορικός, εμφορούμενος από θαυμασμό για
την μεγαλοφυΐα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έγραψε. «Αν οι κλασικοί χρόνοι
αποτελούν το μεγαλείο της εσωτερικής Ελλάδος, οι Ελληνιστικοί χρόνοι του
Μεγάλου Αλεξάνδρου, αποτελούν το μεγαλείο της εξωτερικής Ελλάδος.» Φαίνεται
όμως ότι, ο Τίτο δεν είχε ιδέα από την ρήση του Μαρξ, έτσι στις δύο
Αυγούστου του 1944, τελείως αυθαίρετα, βάφτισε τα Σκόπια «Σοσιαλιστική
Δημοκρατία της Μακεδονίας» Ωστόσο ο ίδιος ο Γκλιγκόροφ, στο βιβλίο του
«Αναμνήσεις» γράφει ότι. «Δεν διεκδικούμε τον Μέγα Αλέξανδρο, διότι εμείς
είμαστε Σλάβοι πού ήλθαμε εδώ τον 6ο και 7ο αιώνα μ.Χ.» Οι επίγονοι του
όμως φαίνεται ότι δεν συμμερίζονται τις απόψεις του. Είναι ποτέ δυνατόν,
ένα τεχνητό μόρφωμα ενός ασήμαντου κράτους πού δημιουργήθηκε στα χαρτιά το
1944, να θεωρηθεί ως κληρονόμος των Ελληνιστικών χρόνων και κατά συνέπεια,
του παγκόσμιου πολιτισμού;
Από τα παραπάνω φαίνεται περίτρανα ότι υπάρχει πλήρης διαχρονική ταυτότητα
και συνέχεια, μεταξύ των Αρχαίων και νεωτέρων Μακεδόνων ως Ελλήνων. Καλό θα
ήταν η πολιτεία να θεσμοθετήσει στο Δίον ανά διετία αθλητικούς, δραματικούς
και θεατρικούς αγώνες στα πρότυπα του Αρχέλαου του Α΄, ώστε να καταστεί το
Δίον παγκόσμιο κέντρο πολιτισμού. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον σήμερα
στην εποχή των μνημονίων. Ας ελπίσουμε όμως ότι κάποια μέρα θα λάμψει η
αλήθεια και η αίγλη του Μακεδονικού πολιτισμού θα βρει την δικαίωση της.

Γιάννης Α. Μυλωνάς

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s