Αγάπη μου αυθαίρετη…

Έχουν πάντως το γούστο τους οι αυτόκλητοι σωτήρες αυτής της μαγικής πόλης. Σταυροφόροι της κάθαρσης, της εντιμότητας και της διαφάνειας σήμερα, έτοιμοι να τα βάλουν με όλους και με όλα, ακόμη και με την …κλιματική αλλαγή. Για τέτοια αφοσίωση στην πόλη μιλάμε, για τέτοιο πνεύμα αλτρουισμού και αυτοθυσίας… Αλλά «φρέσκα οράματα» με μπαγιάτικα υλικά δεν υλοποιούνται. Γιατί στη Βέροια δεν έχουμε όλοι κοντή μνήμη, ούτε είμαστε όλοι «βολεμένοι», θυμόμαστε πρόσωπα και πράγματα. Γιατί αυτοί που τώρα υμνούν την ενότητα δίχασαν βαθιά την κοινωνία μας, χώρισαν τους πολίτες σε εκλεκτούς και μη, υπηρέτησαν δουλικά το σύστημα. Γιατί το να καταγγέλλεις πως ο δήμος διασύρεται στη συνείδηση των πολιτών είναι ασφαλώς ένα χρήσιμο όπλο στη φαρέτρα της ρητορικής σου, πλην όμως, όχι για αυτούς που στη διάρκεια της θητείας τους σήκωναν αυθαίρετα σε ειδυλλιακές πλαγιές του Βερμίου. Γιατί όταν έχεις υπηρετήσει σε κορυφαίες θέσεις μιας διοίκησης που στοιχειώνει ακόμη την πόλη, καλείσαι να απαντήσεις τι έκανες εσύ ώστε να προστατευτεί η Βέροια από την οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική απομόνωση. Και σε κάθε περίπτωση, είναι καλό να ξεκαθαρίζει κανείς τις δικαστικές του περιπέτειες, προτού αποφασίσει να σώσει μια πόλη…

 

Αγησίλαος Βεροιώτης