Το νόμιμο και το ηθικό…

Ζούμε μεγάλες στιγμές σ’ αυτή τη μαγική πόλη, πολύ μεγάλες στιγμές. Υποψήφιοι δήμαρχοι ως άλλοι αρχάγγελοι της κάθαρσης δηλώνουν έτοιμοι να τα σαρώσουν όλα, να δώσουν λύσεις, να διεκδικήσουν πράγματα, να αναβαθμίσουν τη Βέροια σε Κοπεγχάγη της νότιας Ευρώπης.

Στο πλαίσιο αυτό εξήγγειλε πρόσφατα εις εκ των υποψηφίων σωτήρων μας πως αν εκλεγεί, δεν θα επιτρέψει να ασχοληθούν με τον Δήμο και την πολιτική, «άτομα που σκέπτονται πως θα λύσουν το οικονομικό τους πρόβλημα». Και κάπου εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Γιατί ναι μεν η προεκλογική περίοδος επιτρέπει να λέμε και καμιά κουβέντα παραπάνω, αλλά ο σεβασμός στον εαυτό μας κατ’ αρχήν και έπειτα απέναντι στους πολίτες των οποίων τη ψήφο διεκδικούμε, απαιτεί να προσέχουμε, να βάζουμε και κάποια όρια. Γιατί η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται τίμια.

Εκτός αν η εξαγγελία αυτή δεν επεκτείνεται στην επίλυση των οικονομικών προβλημάτων συγγενών πρώτου βαθμού του υποψηφίου, πεδίο στο οποίο ο συγκεκριμένος επέδειξε πολύ πρόσφατα θαυμαστή, …επιμελητηριακή ικανότητα. Νόμιμα βεβαίως, για να μην παρεξηγηθώ. Πλην όμως, το νόμιμο, όπως όλοι ξέρουμε, δεν είναι πάντα και ηθικό. Επειδή λοιπόν δεν είμαστε όλοι λωτοφάγοι, επειδή οι πολίτες έχουν κουραστεί από αυτές τις γραφικότητες που προσβάλουν εντέλει τη νοημοσύνη τους, καλό θα ήταν να αποφεύγονται αυτές οι κορώνες. Στη Βέροια, αλλά και στις πλαγιές του Βερμίου με τα ωραία εξοχικά, λίγοι είμαστε, γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Και θα κρίνουμε πολύ αυστηρά αυτούς που νομίζουν πως απευθύνονται σε ανόητους…