Δέλκος Αθανάσιος:Απαράδεκτες στη Βέροια οι πλατείες Ρολογίου και Εληάς

Η δύναμη της συνήθειας , είναι μια κατάσταση που αντικατοπτρίζει πάμπολλους καθημερινούς  συμβιβασμούς   στη ζωή μας, καθιστώντας μας πολλές φορές ανήμπορους να αντιληφθούμε το μέγεθος της ζημιάς  ή της έκπτωσης που έχουμε υποστεί κατά καιρούς. Σ’ αυτή μας την αδυναμία στηρίζονται πολλές φορές κάποιοι παράγοντες, προκειμένου να μας επιβάλλουν τα δεδομένα τους και μάλιστα χωρίς κανένα απολύτως κόστος γι’ αυτούς, ενώ ταυτόχρονα μας έχουν ήδη πείσει πως αυτό που έχει γίνει για εμάς, ήταν το καλύτερο δυνατό και πως δεν υπήρχε καμία απολύτως  διαφορετική εναλλακτική.

Ο λόγος γίνεται για τις δύο μεγάλες πλατείες της Βέροιας το ‘’Ρολόι ‘’ και την ΄΄Εληά’’. Για να αντιληφθεί κανείς την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκονται, αρκεί να ανατρέξει λίγα χρόνια στο παρελθόν και να θυμηθεί πόσο διαφορετικές ήταν. Ιδιαίτερα  εάν μπει στη διαδικασία να συγκρίνει  το παλιό με το νέο, πολύ εύκολα θα συμπεράνει ότι παλαιότερα οι δύο αυτές πλατείες ήταν κατά πολύ ανώτερες  από αισθητικής αλλά και από πρακτικής άποψης σε σχέση με τη σημερινή τους κατάσταση.

Η πλατεία ‘’Ρολογίου’’ για παράδειγμα μοιάζει με εγκατελημένο  τσιμ εντόστρωτο εργοτάξιο  έχοντας ελάχιστο πράσινο σε τελείως ακατάλληλα σημεία και με ανύπαρκτη αισθητική ομορφιά. Το κακόγουστο στήσιμό της σε συνάρτηση και με το άκομψο πέρασμα του δρόμου από τα αριστερά καθώς ανεβαίνεις, προσδίδει στον επισκέπτη την αίσθηση ενός άγονου διαστημικού τοπίου. Εξάλλου από την άνοιξη και μετά, λόγω υπερβολικής ζέστης  και ανάκλασης του φωτός επάνω στα ατέλειωτα τσιμέντα και μάρμαρα που κατακλύζουν το χώρο, η πλατεία είναι μη επισκέψιμη όχι μόνο από ανθρώπους αλλά ακόμη κι από έντομα.

Για την πλατεία ‘’Εληάς’’ δε χρειάζεται κανείς να πει και πολλά. Μια ελάχιστη αναδρομή στο χτες αρκεί, ώστε να διαπιστώσει το μέγεθος της υποβάθμισης στην οποία έχει περιέλθει. Ατέλειωτα πετραδάκια το ένα δίπλα στο άλλο που εμποδίζουν το πέρασμα των επισκεπτών σε μικρούς και μεγάλους,  μειωμένη βλάστηση η οποία εκφράζεται με κοντοκουρεμένα και μάλιστα με κακόγουστο τρόπο δεντράκια, καθώς επίσης κι ένα άθλιο σιντριβάνι που δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή,  προσδίδουν μια ατέλειωτη απογοήτευση στον επισκέπτη. Μάλιστα λίγο πιο πέρα από την πλατεία, ορθώνεται εντελώς άκομψα και αντιαισθητικά ένας χαλασμένος ανελκυστήρας και λίγο παραδίπλα κάτι κυλιόμενες σκάλες  σε μη λειτουργία και πλήρη εγκατάλειψη γεμάτες  σκόνη και μπόλικα αγριόχορτα. Μάλιστα πριν από λίγο διάστημα παρατηρήθηκε το κόψιμο ενός τεράστιου πλατανιού από τον χώρο της πλατείας, άγνωστο γιατί, χωρίς καμία διαφαινόμενη ενέργεια αντικατάστασης .

Σε μια πόλη που πάσχει υπερβολικά από έλλειψη χώρων στάθμευσης , η προοπτική της δημιουργίας ενός δημόσιου ανελκυστήρα καθώς και κυλιόμενων σκαλών   μοιάζει με μια πάμφτωχη οικογένεια που ενώ τα μέλη της υποσιτίζονται, μόλις οι γονείς πιάσουν στο χέρι λίγα χρήματα σπεύδουν και αγοράζουν αντί για τρόφιμα παπούτσια λουστρίνι για να κάνουν φιγούρα στις κοινωνικές τους συναναστροφές.

Ο δήμος της Βέροιας χρειάζεται ουσιαστικά έργα μέσω των οποίων να εξυπηρετούνται οι άμεσες ανάγκες  των πολιτών της. Μάλιστα ενόψει της οικονομικής κρίσης  που μαστίζει τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, η ορθή επιλογή έργων και με το λιγότερο δυνατό κόστος είναι κάτι περισσότερο από επιτακτική ανάγκη. Είναι κίνηση επιβίωσης. Η πόλη μας έχει άμεση προτεραιότητα τη δημιουργία χώρων στάθμευσης καθώς και μια ουσιαστική αλλαγή της καλαισθησίας  στις δύο μεγάλες πλατείες. Απαιτείται εμπλουτισμός με πλούσιο πράσινο περιορίζοντας  στο μέγιστο δυνατό τις πέτρες, τα μάρμαρα και τα τσιμέντα ενώ ταυτόχρονα πρέπει να δοθεί περισσότερη μέριμνα για τον φωτισμό που  βρίσκεται υπό μεγάλο περιορισμό. Φυσικά όλα αυτά μπορούν να γίνουν με το λιγότερο δυνατό κόστος. Δε χρειάζεται να ξοδεύονται χιλιάδες ευρώ για να γίνουν οι πλατείες  ανθρώπινες. Λίγο έμπνευση χρειάζεται και ανθρώπους έτοιμους να προσφέρουν. Είναι τραγικό να ξοδεύονται υπέρογκα ποσά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα από πρακτικής και αισθητικής πλευράς. Στις κεντρικές πλατείες της πόλης  κάνουν περίπατο καθημερινά οι πολίτες της Βέροιας όπως και οι εκάστοτε επισκέπτες από άλλα μέρη της Ελλάδας. Δε χρειαζόμαστε πετραδάκια για να σκοντάφτουμε πάνω τους, ούτε  πλούσια τσιμέντα για υψηλές θερμοκρασίες. Πελώρια δέντρα θέλουμε σαν αυτά που ήξεραν να φυτεύουν οι παλαιότεροι, αρκετά παγκάκια όπως και  διαδρόμους να περνάμε απολαμβάνοντας το κάλλος του φυσικού πλούτου της χώρας μας. Οπωσδήποτε  μέσα από τη βελτίωση της καλαισθησίας στην πόλη μας θα σηματοδοτηθεί και μια νέα περίοδος  σε ότι αφορά την σταδιακή αύξηση του τουρισμού.

Όλα αυτά για να γίνουν χρειάζεται έμπνευση και αληθινή αγάπη για τον τόπο μας. Η παράταξη που υπόσχεται τη μεγάλη αλλαγή στη Βέροια είναι αυτή του κυρίου Ιωάννη Παπαγιάννη. Μόνο ένας άνθρωπος με διαύγεια πνεύματος  και ηθικής μπορεί να κάνει την υπόσχεση πραγματικότητα. Εξάλλου είναι γνωστή σε όλους η δήλωση του κυρίου Παπαγιάννη για την αποποίησή του  από τον μισθό του δημάρχου.

Ψηφίζουμε Γιάννη Παπαγιάννη δίνοντας την εντολή σε έναν καθαρό άνθρωπο να οδηγήσει την πόλη μας  στην πρόοδο και την ευημερία. Ψηφίζουμε την παράταξη ‘’Δικαίωμα για Νέα Βέροια’’ επειδή το όραμα για ένα καλύτερο αύριο, έφτασε η ώρα να γίνει πράξη.

 

Δέλκος Αθανάσιος

Τεχν/γος Γεωπόνος-Δάσκαλος

Υποψήφιος Σύμβουλος Κοινότητας Βέροιας

Με τον Υποψήφιο Δήμαρχο Βέροιας

Κύριο Ιωάννη Παπαγιάννη

Advertisements