Μια φράση-απόσταγμα της λαϊκής μας σοφίας, που εκφράζει με τρόπο συνοπτικό και ‘κωδικοποιημένο’ σε αλληγορία, την ποιητική προσέγγιση δύο εννοιών: της πατρίδας και της ξενητειάς! Αυτές οι φαινομενικά αντίθετες έννοιες, μολονότι εκκινούν -η πρώτη (πατρίδα) ως επίγεια αφετηρία και η δεύτερη (ξενητειά) ως επίγειος προορισμός- βαίνοντας αρχικώς παράλληλα, αρχίζουν ακολούθως να συγκλίνουν ολοένα προς άλληλες, έως ν’ ανταμώσουν και ‘ταυτιστούν’ κάπου/κάποτε στα όρια του εγκόσμιου χωροχρόνου, για ν’ ατενίσουν απ’ εκεί μαζί την μία και μόνη αληθινή πατρίδα: την Ουράνια Βασιλεία του Χριστού, πέρα… στην «αβράδιαστη μέρα» της ‘άλλης όχθης’!……
ΠερισσότεραΆγιον Όρος Άθω: «Όπου γης… εκεί πατρίς!»
