Μήνας: Απρίλιος 2026

Μια ακαταγώνιστη “συναρπαγή” όλων των διψασμένων αισθήσεων της ψυχής [ 1 ] “αιχμαλωτίζει” τον νου και την καρδιά στον Έρωτα της Χριστώνυμης Παναγάπης…! Όταν ευδοκήσει η Θεία Πρόνοια να οσμισθούμε-αφουγκρασθούμε-ατενίσουμε-γευθούμε-ψηλαφήσουμε… τις υπερκόσμιες και πνευματικές ηδονές, που μας αποκαλύπτει “ενδεικτικά” η Θεία Χάρη… καταπαύουμε, πια, από κάθε εναγώνια αναζήτηση χαράς και λόγου ύπαρξης… ανάμεσα στις μίζερες επιλογές του εφήμερου αυτού κόσμου! Όταν η ψυχή μας προγευθεί τα μέλλοντα άφθαρτα αγαθά… “αποσύρει” τις “επενδυτικές μετοχές” της από τα παρόντα φθαρτά. [ 2 ] «Οσμή Μύρων Σου υπέρ πάντα τα αρώματα… Μύρον εκκενωθέν…

«Νυν πάντα πεπλήρωται Φωτός… ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια…» (Από την Υμνολογία της Αναστάσεως) ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Όλα, πλέον, έχουν πλημμυρίσει από Φως ανέσπερο: ο ουρανός και η γη και τα σκοτεινά υπόγεια του άδη… Το Αναστάσιμο Φως που ξεχύθηκε σε όλη την Κτίση, από τον Ζωοδόχο Τάφο του Χριστού, δεν ήταν κτιστό… σαν το φως του δύοντος ηλίου, που ανατέλει το πρωί και βασιλεύει το δείλι. Το “Αυτόφωτον Σέλας” είναι προαιώνιο κι’ αείφωτο… άκτιστο κι’ αδημιούργητο… άδυτο κι’ ανέσπερο… ζωηφόρο και ζωοποιό… ένδοξο και δοξαστικό… ένθεο και θεοποιό…! Ο…

«Μακάριοι οι μη ιδόντες… και πιστεύσαντες!…» (Ιωάν. 20, 29) ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Είναι ευτυχείς όσοι πιστεύουν στον Θεό… χωρίς να χρειάζονται φυσικές ή λογικές “αποδείξεις” για να στηρίξουν την άδολη αυτή πίστη τους! Η Κυριακή του Θωμά, που έπεται της Λαμπροφόρας Κυριακής, γιορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας ως άλλο Πάσχα -Αντίπασχα- και ως ημέρα… επιβεβαίωσης της Ανάστασης του Χριστού, με εμπειρική ψηλάφηση των πληγών της Σταύρωσής Του! Ο Νικητής του θανάτου και της φθοράς… συγκαταβαίνει στην αδύναμη πίστη των ανθρώπων, που είχαν “ανάγκη” να ψηλαφήσουν -μέσω των χειρών του Θωμά- τις…

«Λάζαρε, δεύρο έξω…! Και επήκουσεν ο άπνους τω πνοήν αυτώ διδόντι…»! (Από την υμνολογία της νεκρανάστασης του Λαζάρου: Ιωάν. 11, 32-44) ΕΡΜΗΝΕΙΑ: «Λάζαρε, βγες έξω…» φώναξε ο Χριστός μπροστά στον τάφο του νεκρού. Και το άπνοο πλάσμα (ενώ βρισκόταν, ήδη, σε τετραήμερη αποσύνθεση και πτωματική αποφορά…) υπάκουσε στον Πλάστη του, που το έφερε -αρχικά από την ανυπαρξία… και τώρα από τον θάνατο- στην έμβια ζωή, επαναφέροντας την ψυχή του, με ζωτική πνοή… νόηση… λόγο… κίνηση… αισθήσεις… αισθήματα…!   Ο Θεάνθρωπος Χριστός ενσωματώνει επάνω Του την άσαρκη Θεότητα και την σαρκωμένη ανθρωπότητα,…