Έτος: 2026

«Νηστεύει η ψυχή μου από πάθη και το σώμα μου ολόκληρο την ακολουθεί… Οι απαραίτητες μόνο επιθυμίες και το κρανίο μου ολημερίς χώρος μετανοίας…» – Νίκος Καρούζος- [ 1 ] Η Μάννα-Εκκλησία των Ορθοδόξων Χριστολατρών, βαίνοντας επάνω στην διδασκαλία του Θεανθρώπου Κυρίου μας και τις υποθήκες των Αποστόλων, έχει θεσπίσει τον ιερό θεσμό των Νηστειών, ως έναν πνευματικό ‘μαραθώνιο’ για την ενάθληση των πιστών. Διάσπαρτοι στο Εορτολογικό έτος, 4 Νηστευτικοί ‘μαραθώνιοι’ [ 2 ] καλούν τους πνευματικούς αθλητές-μαραθωνοδρόμους σε αγωνιστική συμμετοχή, για ενίσχυση ψυχική και αναβάθμιση πνευματική. [ 3 ]…

Η παρούσα ανάρτηση -για την 4η Κυριακή του Τριωδίου- δανείστηκε τον τίτλο από την 5η στροφή του εμβληματικού ποιήματος «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» [ 1 ] του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού. Εκφράζοντας την συλλογική ιστορική συνείδηση των Ρωμηών… ο Δ. Σολωμός αναφέρεται στις διαχρονικές δοκιμασίες και ταλαιπωρίες του γένους, και μάλιστα κατά τα χρόνια της μακράς και σκοτεινής αιχμαλωσίας υπό τον Οθωμανικό ζυγό. Όταν, τότε, η μοναδική παραμυθία της βασανισμένης Ρωμηοσύνης… ήταν να αναπολεί με νοσταλγία το ένδοξο και λαμπρό προγονικό της παρελθόν! Η 4η Κυριακή του Τριωδίου -μία…

Εγείρεται στον νου αμήχανη κατάπληξη… ακούγοντας τον ίδιο τον Κριτή να προαναγγέλλει στην Ευαγγελική περικοπή της Δευτέρας Παρουσίας Του, ότι στην Κρίση… το ‘έσχατο κριτήριο’ σωτηρίας ή απώλειας κάθε κρινομένου, θα είναι: η ευσπλαχνία [ 1 ] που έδειξε φιλάνθρωπα ή η ασπλαχνία [ 2 ] που έδειξε απάνθρωπα… σε κάθε αναγκεμένο πλάσμα που βρέθηκε μπροστά του!   Η 3η Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη από την Μάνα-Εκκλησία στην ‘Δευτέρα Παρουσία’ του Χριστού επί γης (ως Κριτού, αυτή την φορά!)  και στην μελλοντική Κρίση των ανθρώπων, από πλάσεως κόσμου μέχρι…

Είναι ανείπωτα παρήγορο για την ‘άσωτη’ ψυχή μας, να γνωρίζει (όταν επιστρέφει μετανοημένη στην ‘όαση’ της Θεϊκής κοινωνίας… μετά από την περιπλάνησή της στην ‘έρημο’ της Εγωιστικής μοναξιάς) ότι την περιμένει, κι’ ας μην το αξίζει, να την προϋπαντήσει… η Αγάπη του Ουράνιου Πατέρα! «Αγκάλας Πατρικάς διανοίξαι μοι σπεύσον, ασώτως τον εμόν κατηνάλωσα βίον, εις πλούτον αδαπάνητον αφορών του ελέους Σου.. Νυν πτωχεύουσαν μη υπερίδης καρδίαν… Ήμαρτον… Σώσον με!» [ 1 ] (Από την Υμνολογία της «Κυριακής του Ασώτου») ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Πατέρα Ουράνιε, σπεύσε να μου ανοίξεις την Πατρική Σου αγκαλιά…!…

«Φαρισαίου φύγωμεν υψηγορίαν, και Τελώνου μάθωμεν το ταπεινόν εν στεναγμοίς, προς τον Σωτήρα κραυγάζοντες: Ίλαθι, μόνε ημίν ευδιάλλακτε.» (Από την Ιερή Υμνολογία του Τριωδίου) ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ας αποφύγουμε την αλαζονική συμπεριφορά του Φαρισαίου, κι’ ας σπουδάσουμε την ταπείνωση μέσα από τους Τελωνικούς στεναγμούς, κραυγάζοντας προς τον Σωτήρα: Ελέησέ μας, Κύριε, Εσύ… που, ως Πλάστης μας, είσαι ο μόνος συνδιαλλακτικός προς την πτωτική μας επιρρέπεια…! Δεν θά’ταν άστοχο… αν επαναδιατυπώναμε τον τίτλο, εναλλακτικά, σε αυτό: «Η αγγελική ταπείνωση… ως θεραπεία της δαιμονικής αλαζονείας!». Γιατί, πραγματικά, η Αρετή της Ταπεινοφροσύνης παραπέμπει σε Αγγελική…

«Δώρησαί μοι, Κύριε, Μετάνοιαν… και Χρόνον Μετανοίας…!» (Λόγοι θεϊκής σοφίας, από το «Γεροντικό» [ 1 ] της Ορθόδοξης Ανατολής) ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Κύριε, χάρισέ μου πνεύμα Μετανοίας… και χρόνο επαρκή για Μετάνοια… ώστε να προετοιμαστώ -με την βοήθεια της Θείας Σου Χάριτος- ν’ ανταποκριθώ στο κάλεσμά Σου… για μετοχή μου στην αιώνια ζωή! Η ανατολή κάθε Νέου Έτους, εγκαινιάζει άτυπα μια ‘παρθενική’ περίοδο που δεν έχει προλάβει (ακόμα) να ‘μολυνθεί’ από τις εμπάθειες του κόσμου…! Μια ‘περίοδος χάριτος’ στο έμπα του νέου χρόνου, φαίνεται πως ‘κρατάει’ τις ψυχές σ’ έναν ‘συνεσταλμένο’ ενδοτισμό…

Η Εθνική ομάδα πόλο των Ανδρών κατέκτησε μία σπουδαία νίκη απέναντι στην Κροατία, επικρατώντας με σκορ 11-10, παρά το γεγονός ότι στα τελευταία 3 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο λόγω της αποβολής του Γενηδουνιά. Η νίκη αυτή φέρνει την γαλανόλευκη ακόμη ένα βήμα πιο κοντά στην πρόκριση για την τετράδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.   πηγή:metrosport

Σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία έπλεε μαζί με τον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή από τη Γιάφα (Ιόππη) στην Κύπρο για να επισκεφτεί τον Λάζαρο. Όταν το πλοίο άρχισε να παίρνει νερά στη χερσόνησο του Άθως, αναγκάστηκε να αγκυροβολήσει κοντά στο σημερινό μοναστήρι του Ιβήρων. Η Παρθένος περπάτησε στην ξηρά και συγκλονίστηκε από την ομρφιά και άγρια φύση του βουνού, την ευλόγησε και ζήτησε από τον Υιό της να γίνει ο κήπος της. Μία φωνή ακούστηκε λέγοντας: “Ας ειναι αυτός ο τόπος η κληρονομιά και ο κήπος σου, ένας παράδεισος και καταφύγιο σωτηρίας…