«Λάβωσαν το ζωντανό την ώρα που ξεδίψαγε…!» (Στίχος λαϊκού άσματος…) [ Σημείωση: Είναι άγραφος νόμος της “θηρευτικής ηθικής” πρώτα ν’ αφήσει ο θηρευτής το θήραμά του να ξεδιψάσει… και μετά να το λαβώσει! Η δε παράβαση αυτής της “ηθικής”, παρ’ότι δεν τιμωρείται από τον ανθρώπινο νόμο, θεωρείται αποτρόπαιη πράξη & βδελυρή απανθρωπία… που αντιβαίνει στον Νόμο του Θεού! ] Η εκφραστική ρωμαλεότητα του ανωτέρω στίχου “ζωγραφίζει” μια στιγμή απόλυτης θηρευτικής ευαλωτότητας κάθε ζωντανού πλάσματος: όταν ξεδιψά…! Φλογισμένο από την δίψα, το “ζωντανό” πηγαίνει στην πηγή να ξεδιψάσει, όντας ανυποψίαστο για…
Περισσότερα